Het 2e nest
»09-05-2007

Na de enorme teleurstelling toen tijdens de echo werd gezegd dat ze leeg was gebleven , bleek na een week toch dat Bambi wel drachtig was.
Op 21-03-2007 zijn Bambi en Aragon ouders geworden van een vijfling
5 prachtige fawn beertjes zijn met de keizersnede ter wereld gekomen.
Het is voor ons en voor Bambi het 2e nest en toch is alles weer net alsof het de eerste keer is , het is allemaal weer net zo spannend.
De eerste 3 weken bij het nest waken dag en nacht
constant kijken of alles wel goed gaat , angst dat iets het geluk zal verstoren.
Nu ik dit schrijf zijn we 7 weken verder , nog een week en de eerste zal uitvliegen.
De eerste 3 weken van de pups duren tergend lang de meeste mensen zullen zich dat niet voor kunnen stellen maar als fokker ben je zo bang dat er iets mis gaat .
En daarna...ineens zijn ze 7 weken en gaan ze al bijna weer weg..waar is die tijd gebleven..
De laatste 5 weken gaan veels te snel , we genieten met volle teugen van de ondeugende toeren , de lieve en soms uitdagende en brutale blikken , het happen in je tenen , in een drafje achter je aan hollen de lieve likjes..
De baasjes zijn vanaf de 3e week allemaal steeds komen kijken , de een iets meer dan de ander en allemaal zijn ze weg van de pups en kunnen ze niet wachtten tot het moment daar is dat ze hun pup mogen halen.
Zelf zie ik vreselijk op tegen dat moment het gaat me allemaal veels te snel en ik kan me al bijna geen leven meer zonder de pups voorstellen.
Gelukkig blijft er een dat probeer ik mezelf voor te houden , en natuurlijk houden we met iedereen contact, maar dat is niet hetzelfde ze zullen strax niet meer hier in huis alles op stelten zetten.
De laatste 7 weken hier in huis hebben in het teken gestaan van de pups , altijd is een van ons thuis bij de pups geweest en strax hoefd dat niet meer dat is zo'n gek idee
In plaats van blij dat je strax weer kunt gaan en staan waar je wilt ben ik alleenmaar verdrietig , natuurlijk ben je er de hele dag druk mee , kranten verschonen zonder dat de pups de besmeurde krant uit je hand trekken en je zelf onder zit, brokjes waarmee gevoetbalt wordt opruimen, de sopjes dettol zijn niet aan te slepen en de was draait overuren terwijl de kledingwasmand onderhand torenhoog staat maar het is toch heerlijk!
Ach ja als ze weg gaan komen savond's de eerste telefoontjes dat alles goed is gegaan en dan is het goed , maar ow wat is het moeilijk om ze strax te zien gaan..